“Beden ezip geçtiği toprakta demlenir. Ve böylece yavaş yavaş manzaranın içinde olmaktan çıkıp manzaranın ta kendisi olur. “ diyordu
Yürümenin Felsefesi kitabında…
Bayram tatilinde Likya’yı adımlayan yol arkadaşlarımız günlük yürüşleri bitirdikten sonra biraz daha bölgeyi solumak için yağmura rağmen yürüyüşe çıktılar. Birbirini tanımalarının 2. gününde coşku ile fotoğraf çektiler. Çünkü bizi bir araya getiren tek bir sebep tatil ihtiyacı olsa da, patikaları paylaşınca bambaşka duygular uyandırıyor bizde. Bize coşkusunu, neşesini gönderen, manzaranın ta kendisi olan yol arkadaşlarımıza teşekkürler.
Bu güzel fotoğraf ile herkese iyi bayramlar dileriz.
Admin çekmediği fotoğrafa hikaye yazdı.
